"دنيا مملو از افرادي است که انتظار مي کشند ،

     کسي از راه دور بيايد و به آنها انگيزه بدهد تا به آن نوع افرادي که آرزو دارند باشند ، تبديل شوند .

مساله اينجاست که کسي براي نجات نمي آيد .

اين افراد در انتظار اتوبوسي روي جاده اي هستند که از آن هيچ اتوبوسي عبور نمي کند .

در نتيجه ، اگر آنها در قبال زندگي خود احساس وظيفه نکنند و فشار را از دوش خود برندارند ، بايد تا ابد منتظر بمانند 

                  و اين کاري است که اکثر افراد انجام مي دهند !!! "

ما به هيچ جا نمي رسيم ، تا موقعه اي که در فکر و حسرت و تکرار گذشته ها و تخدير با خاطرات خوبي هستيم که ديگر نيست .

مدام تکرار خواهيم کرد :

"نه ! ، من اينجا را دوست دارم ! اينجا راحت است ! جايي است که مي شناسم و در ضمن بيرون خطرناک است!"

" براي تغيير خيلي دير شده است ، ديگر هيچ فرصتي براي جبران نيست "

ترس از شکست ؛

"ما مي دانيم که بعضي اوقات ترس مي تواند خوب باشد .

وقتي دچار ترس مي شويم ، در صورتي که کاري انجام ندهيم ، بدتر مي شويم و اين امر مي تواند ما را وادار به اقدام سازد .

ولي اين اصلا خوب نيست که آنقدر بترسيم که اين ترس ما را از انجام هر کاري باز دارد ."

بايد به ترس احترام گذاشت ، چرا که ما را از خطر واقعي حفظ مي کند ولي بيشتر ترس هاي انسان افسرده ، مقاوم در برابر تغيير ، غيرمنطقي و غيرواقعي است .

اينگونه ترس ها جلوي تغيير ما را در هنگام نياز خواهد گرفت .

راه حل عبور از ترس را هنگام عبور از ترست متوجه خواهي شد و آن رسيدن به احساس آزادي در آن سوي ترس است .

"ترسي که اجازه مي دهيم در ذهن ما ايجاد شود به مراتب بدتر از وضعيتي است که واقعا وجود دارد"

"گاهي اوقات شرايط تغيير مي کند ، زندگي همين است ! زندگي به حرکت خود ادامه مي دهد و بايد ما هم با آن تغيير کنيم ."

بايد دانست که "اگر تغيير نکني ، مي ميري" ؛ البته شايد با مردن همه چيز حل شود ولي هرگز تمام مشکلات از بين نخواهند رفت .

شايد آنچه که هرگز هم تصور يک لحظه اش برايت مشکل باشد در پس رفتن باشد ؛ پس چگونه آرزوي چيزي را مي کني ، که نمي داني چيست .

ماندن هم بدون تغيير اگر چه با نفس کشيدن همراه است ولي با مردن و مرداب شدن به هيچ وجه تفاوتي ندارد .

به اين فکر کن که " اگر نمي ترسيدي ، چه کاري انجام مي دادي. "

اگر از همين امروز و همين ساعت تغيير نکنيم ، هيچ کس براي ما با اسب سپيد نمي آيد .

تصور کن سال ها خواهد گذشت و شما همچنان با فطور و سکون در غم گذشته ها هستي ، در صورتي که فرصت بسيار براي جبران داشتي و انجام ندادي .

* حرف براي شنيدن بسيار است ولي انسان براي عمل اندک *

به هر حال بين عبرت گرفتن و درس عبرت ديگران شدن فقط در يک تغيير و حرکت فاصله است .

توضيح : نقل قول ها از کتاب هاي "چه کسي پنير مرا جابجا کرد؟" و "قورباغه را قورت بده!" است .

نوشته شده توسط انسان ! در دوشنبه 11 اردیبهشت1385 | موضوع: تلاش